Ben's Kajak Log

De Epic 18X is een kajak waar ik lange tijd halsreikend naar uit heb gekeken. Alle internetpagina´s met enige info heb ik gelezen, alle foto´s heb ik gezien en alle Youtube filmpjes bekeken.
Nu ik eindelijk over een 18X beschik, wil ik mijn ervaringen daaromtrent met de wereld delen. Daarom zal ik vanaf heden een aantal posts publiceren met daarin verschillende aspecten van de 18X.

De eerste kennismaking.
“Hmmm… is dat alles? Is dat nu die fantastische 18X van Epic? Hij lijkt niet op een zeekajak. Hij heeft geen oplopende neus. Hij is breed. Kortweg: hij ziet er redelijk doorsnee uit. Een toerkajak zoals er 13 in een dozijn zitten.”

Mijn eerste indruk a.d.h.v. een aantal internetplaatjes was dus niet veel bijzonders. En dat maakt de 18X nu, achteraf gezien, net zo bijzonder. Hij toont doorsnee maar het is een wolf in schaapskleren. Mijn eerste echte kilometers in de 18X hebben dat bevestigd. Een uurtje varen aan een gemiddelde snelheid van 10,5 km/u zonder overdreven hard te moeten werken, is voor een zeekajak meer dan een leuke prestatie. In volle sprint kon ik de 18X naar een snelheid van 12,6 km/u brengen (wat ik op zich vond tegenvallen, ik had meer verwacht). Nu, een paar weken later, heb ik de boot al meer gefinetuned. Voetsteun precies op maat om veel kracht te zetten. Rugsteun netjes aansluitend. Het stoeltje meer naar voren geplaatst (bij hoge snelheid was goed merkbaar dat de neus een behoorlijk eind naar boven kwam, dat is nu een stuk minder). Ook ben ik teruggestapt van een 2,20 m wingpeddel naar 2,185 m. Deze aanpassingen hebben geleid tot een verbeterde sprint. Nu slaag ik erin om de snelheid door te drukken tot 14,3 km/u. Daarbij voel ik dat de boot zijn maximum nog niet bereikt heeft en dat de snelheid nog verder omhoog te duwen is door extra (sprint)training. In mijn K1 (Vajda Supersonic) heb ik mij nooit beziggehouden met sprinten omdat ik daar de stabiliteit niet voor heb. Sprinten is dus nog een flink onderontwikkeld gebied voor mij. Bij 12 tot 12,5 km/u begon ik aan alle kanten te piepen en te kraken om de Supersonic in het gareel te houden (vasthouden van de lijn en stabiliteit). 1 keer ben ik er in geslaagd om meer dan 15 km/u te varen. Een tweede poging om die snelheid te overschrijden werd destijds onmiddellijk afgestraft met een zwempartij. De 18X is veel breder dan de Vajda Supersonic (38 cm tov 55 cm) en de stabiliteit tussen beide is dan ook niet te vergelijken.

Bij 14,3 km/u geeft de 18X absoluut geen onstabiele indruk. Een misslag of overdreven ver doorroteren van het bovenlichaam wordt duidelijk vergeven door de stabiliteit van de 18X.
Daarmee wordt bevestigd: “De Epic 18X is een wolf in schaapskleren.” Hij oogt doorsnee, maar ontwikkeld een ongekende snelheid. En tov andere racemonsters heeft hij een zeer hoge stabiliteit.

Sinds enkele dagen beschik ik over een 18X van Epic.
Zondag heb ik er 2x kort in gevaren en de allereerste indruk was meer dan positief.
Gisteren heb ik mijn eerste echte kilometers gemaakt in een rondje door Haarlem met deze "ultimate paddling experience" (zoals Epic de 18X noemt).

Bij aankomst aan de club nog even geposeerd voor de allereerste plaatjes met de 18X.
Het was al behoorlijk aan het schemeren, dus ik heb de foto's stevig moeten pimpen met de nodige software om ze nog enigszins toonbaar te krijgen.

Gisteren met mijn oudste zoon een rondje gevaren in de K2.
Door al dat K2-gedoe met Michiel, ligt de kajak weleens op mijn bus of thuis voor de deur (ben volop bezig om de stuurinrichting te moderniseren; aluminium ipv hout).
Dat heeft mijn oudste zoon aangestoken en hij stond erop om ook een keer mee te varen in K2.
Gisteren was dus de dag.
Vanaf de club over de Jan Gijzenkade tot aan de randweg. Vervolgens de randweg gevolgd tot aan de schaatsbaan. Daarna een keertje gestopt om wat te drinken en dan weer terug naar de club. 7,5 km op iets minder dan uur. Viel mij qua snelheid nog niet eens tegen.

Jaarlijks organiseert onze club, KNRS (www.knrs.be), een jeugd kajakpolotornooi.
Daar de club gelegen is aan de Rupel, een getijderivier met meer dan 5 meter hoogteverschil tussen hoog- en laagwater en een fikse stroming, is het onmogelijk om de rivier te gebruiken als kajakpoloterrein.
Als alternatief maken we gebruik van de plas in het recreatiedomein De Schorre in de buurgemeente Boom.
Ook het polotornooi gaat door op deze locatie.

Daar ik al lang niet meer tot de jeugd behoor, help ik bij de organisatie van het tornooi.
Mijn hulp beperkt zich tot het opstellen en (laten) verdelen van een wedstrijdschema en het bijhouden van scores en puntentelling tijdens het tornooi zelf.

Dat bijhouden van scores en punten ging tot voor kort met behulp van een blad papier en een Exel-bestand op mijn laptop. Maar sinds vorig jaar ben ik erin geslaagd om het geheel digitaal te registreren.
De wedstrijdtafel is voorzien van een laptop met daarop een digitaal wedstrijdformulier + klok. Scores worden met behulp van dit formulier toegekend en automatisch opgeslagen.

Mijn bus staat redelijk centraal geparkeerd bij de wedstrijdvelden en achter in de bak staat mijn laptop op een tafeltje opgesteld. Het scherm is voor iedereen zichtbaar.

Via een netwerkkabel staat deze laptop in verbinding met de wedstrijdstafels. Elke 5 seconden wordt er data uitgewisseld tussen de laptops en weergegeven op het scherm. Op deze manier kunnen geïnteresseerden het verloop van het tornooi bijna in real-time opvolgen.

Het scherm verteld de uitslagen, puntentelling, doelsaldo's en de status van een wedstrijd (Gaat starten; Eerste helft; Rust; Tweede helft of Gespeeld).
En als afsluiter de eindrangschikking na afloop van het tornooi.

De regelmatige lezer van mijn kajaklog heeft al uit meerdere posten kunnen opmaken dat wij thuis een babytje verwachten.

Gisteren was dan de grote dag. Onze dochter heet Xenna en is op 21 juli 2008 om 14u53 geboren. Ze weegt 4,515 kg en is 51 cm.

Het heeft niks met kajakvaren te maken maar ik vind het belangrijk om te vermelden.

Op verzoek heb ik vandaag de kuip van mijn Supersonic opgemeten.
Bij deze publiceer ik de afmetingen ook maar op mijn kajak log. Misschien zijn ze nog eens handig voor iemand.

De vermeldde afmetingen zijn binnenafmetingen.

De kuiplengte (a) = 98 cm
De kuipbreedte (b) = 37 cm (in de kuip) ; de kajak zelf op die plaats is 38 cm.
De kuipbreedte (c) = 23 cm. Deze plaats is ongeveer de plaats waar mijn benen in de kajak verdwijnen. Tijdens het testvaren bij Arend Bloem stond het stoeltje behoorlijk naar voren. Hierdoor werden mijn benen samengedrukt in het voorste puntje van de kuip. Nu staat mijn stoeltje maximaal naar achteren en raken mijn benen de kuiprand niet meer. Wat een comfortabeler gevoel geeft.

Ik weet niet waarom, maar ik heb het altijd al willen hebben. En nu, met mijn nieuwe Supersonic 202, heb ik maar eens de moeite gedaan om ze te bestellen via internet.
2 Naam stickers met een Belgische vlag erbij (zoals de rally-coureurs op hun auto hebben).

Voor diegene die het (nog) niet wisten. Ik woon dan wel in buurt van Haarlem, Nederland. Maar ik ben geboren in België en pas in mijn 23ste levensjaar verhuisd naar Nederland. Vandaar dus een Belgische vlag en geen Nederlandse.
Ik vind het er zelf strak uitzien.

Tot hiertoe heb ik elke ochtend van de week gevaren om mijn K1 te leren kennen.
Mijn stabiliteit vordert aardig. Op dinsdag heb ik het stoeltje een beetje naar achteren verplaatst. Dat kwam mijn zitcomfort en stabiliteit al aardig ten goede.
Vandaag heb ik ook de voetsteun nog een stand verder naar voren gezet. Hierdoor zitten mijn knieën minder hoog en kan ik beter afwisselend druk zetten op mijn voetsteun.

Vandaag heb ik met een collega afgesproken om een aantal foto’s te maken.
Want afbeeldingen van jezelf, zijn moeilijk te maken als je in een K1 zit.
Vanmiddag heb ik vrijgenomen en ben vanuit de club naar mijn werk gevaren (+/- 15 min.)
Om aldaar een korte foto-shoot te houden.
Bij deze dan ook de foto’s en een kort filmpje. Met dank aan mijn collega: Dick.