Ben's Kajak Log

De Epic 18X is een kajak waar ik lange tijd halsreikend naar uit heb gekeken. Alle internetpagina´s met enige info heb ik gelezen, alle foto´s heb ik gezien en alle Youtube filmpjes bekeken.
Nu ik eindelijk over een 18X beschik, wil ik mijn ervaringen daaromtrent met de wereld delen. Daarom zal ik vanaf heden een aantal posts publiceren met daarin verschillende aspecten van de 18X.

De eerste kennismaking.
“Hmmm… is dat alles? Is dat nu die fantastische 18X van Epic? Hij lijkt niet op een zeekajak. Hij heeft geen oplopende neus. Hij is breed. Kortweg: hij ziet er redelijk doorsnee uit. Een toerkajak zoals er 13 in een dozijn zitten.”

Mijn eerste indruk a.d.h.v. een aantal internetplaatjes was dus niet veel bijzonders. En dat maakt de 18X nu, achteraf gezien, net zo bijzonder. Hij toont doorsnee maar het is een wolf in schaapskleren. Mijn eerste echte kilometers in de 18X hebben dat bevestigd. Een uurtje varen aan een gemiddelde snelheid van 10,5 km/u zonder overdreven hard te moeten werken, is voor een zeekajak meer dan een leuke prestatie. In volle sprint kon ik de 18X naar een snelheid van 12,6 km/u brengen (wat ik op zich vond tegenvallen, ik had meer verwacht). Nu, een paar weken later, heb ik de boot al meer gefinetuned. Voetsteun precies op maat om veel kracht te zetten. Rugsteun netjes aansluitend. Het stoeltje meer naar voren geplaatst (bij hoge snelheid was goed merkbaar dat de neus een behoorlijk eind naar boven kwam, dat is nu een stuk minder). Ook ben ik teruggestapt van een 2,20 m wingpeddel naar 2,185 m. Deze aanpassingen hebben geleid tot een verbeterde sprint. Nu slaag ik erin om de snelheid door te drukken tot 14,3 km/u. Daarbij voel ik dat de boot zijn maximum nog niet bereikt heeft en dat de snelheid nog verder omhoog te duwen is door extra (sprint)training. In mijn K1 (Vajda Supersonic) heb ik mij nooit beziggehouden met sprinten omdat ik daar de stabiliteit niet voor heb. Sprinten is dus nog een flink onderontwikkeld gebied voor mij. Bij 12 tot 12,5 km/u begon ik aan alle kanten te piepen en te kraken om de Supersonic in het gareel te houden (vasthouden van de lijn en stabiliteit). 1 keer ben ik er in geslaagd om meer dan 15 km/u te varen. Een tweede poging om die snelheid te overschrijden werd destijds onmiddellijk afgestraft met een zwempartij. De 18X is veel breder dan de Vajda Supersonic (38 cm tov 55 cm) en de stabiliteit tussen beide is dan ook niet te vergelijken.

Bij 14,3 km/u geeft de 18X absoluut geen onstabiele indruk. Een misslag of overdreven ver doorroteren van het bovenlichaam wordt duidelijk vergeven door de stabiliteit van de 18X.
Daarmee wordt bevestigd: “De Epic 18X is een wolf in schaapskleren.” Hij oogt doorsnee, maar ontwikkeld een ongekende snelheid. En tov andere racemonsters heeft hij een zeer hoge stabiliteit.